Familieziek ben ik nooit geweest, sterker nog , als ik vroeger met mijn ouders mee op visite moest bij een oom of tante had ik zwaar de pest in.

 De enige van mijn familie waar ik dagelijks contact mee heb is mijn neef Eddy Roelvink. Stoïcijns hoort hij al vele jaren mijn verhalen aan over het plastic showbizz wereldje waar ik in leef, en geeft dan zijn ongezouten mening.

 

Een paar keer per jaar gaan we samen vissen en zitten dan vanaf vijf s’morgens ergens aan de waterkant. Ook dan fungeert Ed als een soort klankbord voor me. Tijdens het vissen bereidt hij dan de meest geweldige lekkernijen op zijn buitenkeuken en doet dan zijn bijnaam Maître Eduard weer eer aan.

In het Radio programma “Koffietijd met Dries” wat ik vijftien jaar presenteerde, was de kookrubriek van de Maître vaak het hoogtepunt van de uitzending, en zat menig luisteraar te watertanden als Eddy weer op smakelijke wijze een van zijn recepten wereldkundig maakte.

Tien cafe’s, twee restaurants en het theehuis in het Vondelpark, heeft hij in zijn werkzame leven gerund. Als kastelein had hij als geen ander het vermogen om je veel langer in zijn zaak te houden dan je eigenlijk van plan was, want als sluwe horecavos wist hij precies waar de interesses van zijn gasten lagen en net als men aanstalten wilde maken, om weer eens huiswaarts te keren, schonk Eddy nog even snel een borrel van het huis in… Nu hij binnekort zijn AOW mag ontvangen is Ed duidelijk horecamoe en staat hij al enige jaren in het weekend op de Beverwijkse Bazaar.

 ”Hoe was het op de markt Ed” ? vroeg ik hem toen hij met zijn vrouw Cora 14 dagen geleden bij ons op visite kwam in PC.

 

 

“Na twee dagen had ik precies 70 euro over Dries”, maar het was wel weer erg gezellig op de markt.

Die avond dronken we meer Bernardus dan goed voor ons was en was ik blij dat mijn zoon Dave me kon helpen om Maitre Eduard met z’n 118 kilo, de twee trappen op te duwen naar de logeer verdieping…!

 

Proost Dries !